Από τον Φεμινισμό στην Woke Ατζέντα

 Μέρος 4ο: 1920 – Η Θεσμική Δικαίωση και η Μετάλλαξη

​Η Άλις Πωλ με το λάβαρο της νίκης, Αύγουστος 1920.

Το 1920 είναι ο σταθμός στον οποίο μας έφερε η αφήγηση των προηγούμενων μερών. Δεκαετίες κινητοποίησης, οι συγκρούσεις που είδαμε, οι γυναίκες που φυλακίστηκαν και έκαναν απεργίες πείνας για να ακουστούν, όλα αυτά καταλήγουν σε ένα νομικό κείμενο. Η 19η Τροποποίηση του αμερικανικού Συντάγματος κατοχυρώνει το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, κλείνοντας έναν αγώνα που στην πραγματικότητα είχε ξεκινήσει πολύ πριν, από το Seneca Falls του 1848. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν γέννησε αυτόν τον αγώνα, αλλά τον επιτάχυνε αποφασιστικά.Με τους άντρες στα χαρακώματα, οι γυναίκες κράτησαν όρθια τη βιομηχανία και την οικονομία, και μετά τη λήξη του πολέμου κανείς δεν μπορούσε πια να τους αρνηθεί σοβαρά την ψήφο. Το ίδιο συνέβη και στην Ευρώπη, με τη Βρετανία να προηγείται το 1918 και τη Γερμανία να ακολουθεί την ίδια χρονιά.
Ως εδώ, η ιστορία είναι γνωστή και δίκαιη. Το ενδιαφέρον και αυτό που μας αφορά πραγματικά σε αυτή τη σειρά, ξεκινά τη στιγμή που ο στόχος επιτυγχάνεται.
Γιατί τι κάνεις όταν πετύχεις αυτό για το οποίο πολέμησες μια ζωή; Το σουφραζέτικο κίνημα δεν διαλύθηκε το 1920. Δεν διαλύθηκε ούτε η οργανωτική του υποδομή, ούτε η ρητορική του, ούτε κυρίως η νοοτροπία που είχε καλλιεργήσει.Το ότι υπήρχε δηλαδή ως κίνημα μόνο μέσα από τη σύγκρουση με έναν αντίπαλο. Στις ΗΠΑ, η NAWSA μετασχηματίστηκε σε League of Women Voters και συνέχισε να λειτουργεί ως μηχανισμός πίεσης, ενώ ήδη από το 1923 προτείνεται η Equal Rights Amendment μια νέα διεκδίκηση, πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι της προηγούμενης νίκης. Ο εχθρός δεν είχε πια νομικό πρόσωπο. Έπρεπε λοιπόν να βρεθεί αλλού.
Αυτό είναι το σημείο-κλειδί που θα ξαναδούμε αναλυτικά στα επόμενα μέρη. Ένα κίνημα που έμαθε να αναπνέει μέσα από τη σύγκρουση δεν αφομοιώνεται ήσυχα στην κανονικότητα που κατέκτησε. Αναζητά νέα, πιο αφηρημένη καταπίεση για να πολεμήσει, γιατί η ίδια του η ύπαρξη εξαρτάται από αυτήν την αναζήτηση.
Υπάρχει και κάτι ακόμα, εξίσου σημαντικό. Το 1920 δίδαξε στο κίνημα ένα μάθημα που δεν ξέχασε ποτέ.Η πραγματική εξουσία δεν κερδίζεται πια στον δρόμο, κερδίζεται μέσα στους θεσμούς. Όποιος ελέγχει τη νομοθεσία, ελέγχει τελικά και τη συμπεριφορά μιας κοινωνίας. Αυτή η διαπίστωση θα κληροδοτηθεί, σχεδόν αναλλοίωτη, σε ό,τι σήμερα ονομάζουμε woke ατζέντα.Δεν πρόκειται πλέον για μάχη που δίνεται για ίσα νομικά δικαιώματα, αφού αυτά υπάρχουν εδώ κι έναν αιώνα, αλλά μάχη για τον έλεγχο των ίδιων των θεσμών.Ποσοστώσεις σε διοικητικά συμβούλια, αστυνόμευση της γλώσσας σε πανεπιστήμια και επιχειρήσεις.
Το 1920 οι γυναίκες κέρδισαν το δικαίωμα να μιλούν και να ακούγονται. Έναν αιώνα μετά, οι ιδεολογικοί τους απόγονοι χρησιμοποιούν την ίδια θεσμική δύναμη για να φιμώσουν όσους διαφωνούν μαζί τους….
Χριστόδουλος Μολύβας 

Πηγές:

National Archives (ΗΠΑ) - Η 19η Τροποποίηση

https://www.archives.gov/milestone-documents/19th-amendment

National Park Service (ΗΠΑ) - Ιστορικό Αρχείο

https://www.nps.gov/subjects/womenshistory/19th-amendment.htm

National Constitution Center - Νομική Ανάλυση

https://constitutioncenter.org/the-constitution/amendments/amendment-xix