Η αλληγορία της ελιάς ως μάθημα υπακοής και ταπείνωσης Ακολουθεί η καταγραφή αυτούσιου κειμένου από σχετική διήγηση του Ιερομονάχου Χρυσάνθου Αγιαννανίτου, όπως αποτυπώνεται στο έργο του:Γεροντικαί ενθυμήσεις και διηγήσεις. Οἱ πατέρες τοῦ Κοινοβίου, εἰς τὴν ἐποχὴν τὴν ἰδικήν μας ἦσαν ἁπλοϊκοὶ ἀλλὰ ἔμπειροι. Μοῦ ἔλεγον· "Πήγαινε εἰς τὸ ἐλαιοτριβεῖον καὶ ὅ,τι θὰ ἰδῆς νὰ ἔλθης νὰ μᾶς τὸ εἴπης". Ἐπήγαινα καὶ ἔβλεπα τὸν Γέρο Ἀμβρόσιον ὅπου ἦτο ἀρχηγὸς εἰς τὸ ἐλαιοπιεστήριον. Ἐπέστρεφον καὶ μοὶ ἠρώτουν: "-Τί εἶδες ἐκεῖ;". Ἐγὼ ἐπειδὴ ἤμουν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα ὡμίλουν μὲ τὸ ἀθηναϊκὸν ὕφος τὸ ὑπερήφανον καὶ ὅ,τι εἶχον ἰδεῖ τοὺς τὸ ἔλεγον. "-Τώρα ἡσύχασε καὶ πρόσεξε εἰς ἐκεῖνα ποὺ θὰ σοῦ εἴπωμεν", μοῦ ἔλεγον ἐκεῖνοι. "Ἡ ἐλιὰ κάμνει πρῶτον τὸν ἀνθόν, μετὰ τὸν ἀνθὸν δέχεται τοὺς καιρούς. Καὶ ἂν εἶναι εὔκρατοι τοὺς ὑπομένει, ἐὰν δὲ εἶναι δύστροποι πάλιν ὑπομένει, καὶ ἀπὸ τὸν ἀνθὸν μὲ μεγάλην ὑπομονὴν γίνεται ἐλιά. Ἔρχεται καὶ ὁ καιρὸς τῆς συλλογῆς. Ἡ ἐλιὰ μὲ μεγάλην χα...