Αναρτήσεις

Sermons on the Presentation of Christ

Εικόνα
  Today I will share with you one of the most beautiful yet misunderstood texts of our Church. It is the homily of Saint Amphilochius of Iconium, a great 4th-century Hierarch who was a close friend of Basil the Great. If you search the internet, you will notice that most Greek websites only upload a single fragment of this discourse—the one speaking about the Prophetess Anna, marriage, and widowhood. This happens because in older volumes (such as Migne's Patrologia Graeca), the text is written continuously, as one long speech, and most people isolate only the second half, which carries a more social interest. Modern research, however, demonstrates to us that it actually consists of two distinct sections that complement one another: The first part brings us deep into the meaning of the feast. It explains why Christ obeyed the Law, what the two turtledoves offered at the Temple symbolize, and analyzes that staggering moment when the Elder Simeon prophesies to the Virgin Mary that a s...

Κηρυγματα για την Υπαπαντη

Εικόνα
  Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας δυο ομιλίες για την Υπαπαντή του Αγίου Αμφιλοχίου Ικονίου , ενός σπουδαίου Ιεράρχη του 4ου αιώνα που ήταν στενός φίλος του Μεγάλου Βασιλείου. Η πρώτη ομιλία μας βάζει βαθιά στο νόημα της γιορτής. Εξηγεί γιατί ο Χριστός υπάκουσε στον Νόμο, τι συμβολίζουν τα δύο τρυγόνια που προσφέρθηκαν στο Ναό, και αναλύει εκείνη τη συγκλονιστική στιγμή που ο Γέροντας Συμεών προφητεύει στην Παναγία ότι μια ρομφαία (ο πόνος του Σταυρού) θα σκίσει την καρδιά της. Η δεύτερη ομιλία πιάνει το νήμα από την Προφήτιδα Άννα και ανοίγει μια πολύ όμορφη συζήτηση για τη ζωή μας. Ο Άγιος ξεκαθαρίζει ότι ο γάμος και η παρθενία δεν είναι στα μαχαίρια, αλλά δύο ευλογημένοι δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο σκοπό, ενώ πλέκει και το εγκώμιο της χηρείας. ΑΓΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ Λόγος Ι «Και όταν συμπληρώθηκαν οι ημέρες του καθαρισμού τους σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή, τον έφεραν στα Ιεροσόλυμα για να τον παρουσιάσουν στον Κύριο, όπως είναι γραμμένο στον νόμο του Κυρίο...

How German Militarism and Ottoman Panic Wiped Out the Greeks of Asia Minor

Εικόνα
  Field Marshal Colmar Freiherr von der Goltz  When we look back at the disaster of 1922 and the violent uprooting of the Greeks from Asia Minor, we usually fall into two traps. The first story claims that the Ottoman Empire was just a helpless puppet, blindly following orders written in Berlin. The second story completely lets Germany off the hook, calling the wartime alliance a coincidence and the persecutions just a chaotic, local outburst. The truth is much darker. The tragedy was born out of a deadly synergy: a deep, long-standing connection between Prussian military mindset and the sheer panic of the Ottoman leadership. It was a marriage of convenience. Germany provided the modern blueprint for "total war," and Turkish nationalists used that blueprint to carry out a brutal ethnic cleansing. German influence didn't just appear out of nowhere in 1914. It started thirty years earlier when a German general, Colmar von der Goltz, arrived in Constantinople to rebuild the ...

Γερμανο-Οθωμανικος Μιλιταρισμος, Εθνικος Διχασμος και η Υπαρξιακη Τραγωδια του Μικρασιατικου Ελληνισμου

Εικόνα
  Στρατάρχης Κολμάρ φον Γκολτς  Η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού το 1922 και η βίαιη εκρίζωσή του από τις πατρογονικές εστίες συχνά ερμηνεύονται μέσα από δύο απλουστευτικά σχήματα. Το πρώτο παρουσιάζει την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως ένα παθητικό πιόνι, έναν απλό εκτελεστή ενός σκοτεινού σχεδίου που καταστρώθηκε εξολοκλήρου στο αυτοκρατορικό Βερολίνο. Το δεύτερο, αντιθέτως, υποτιμά τη γερμανική ανάμειξη, θεωρώντας τη συμμαχία μια ευκαιριακή σύμπραξη της στιγμής και τις διώξεις ένα αποκλειστικά τοπικό, εθνικιστικό ξέσπασμα μέσα στο χάος του πολέμου. Η ιστορική πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο σύνθετη. Η Μικρασιατική Τραγωδία δεν υπήρξε ούτε μια καθαρά εισαγόμενη γερμανική συνωμοσία, ούτε όμως και ένα απομονωμένο ανατολικό φαινόμενο. Γεννήθηκε μέσα από την βαθιά, μακροχρόνια ιδεολογική και στρατιωτική σύγκλιση ανάμεσα στον πρωσικό μιλιταρισμό και τον υπαρξιακό πανικό της οθωμανικής ηγεσίας. Ήθη και πρακτικές συναντήθηκαν σε μια σχέση αμοιβαίας εκμετάλλευσης, όπου η γερμ...