Από τον Φεμινισμό στην Woke Ατζέντα

Μέρος 3ο: Όταν η διεκδίκηση μετατράπηκε σε μάχη.

Η Emmeline Pankhurst συλλαμβάνεται κατά την διάρκεια διαδήλωσης

Το 1903 στο Λονδίνο, η Emmeline Pankhurst αποφάσισε ότι η ευγένεια και οι ατέρμονες συζητήσεις τελείωσαν. Ίδρυσε την WSPU με ένα σύνθημα που έμελλε να σφραγίσει τον σύγχρονο ακτιβισμό.

Έργα, όχι λόγια.

Μετά από δεκαετίες υποσχέσεων από πολιτικούς που δεν κατέληγαν πουθενά, οι γυναίκες στη Βρετανία είχαν κάθε λόγο να είναι εξοργισμένες. Η υπομονή τους είχε εξαντληθεί και η αγανάκτησή τους ήταν απόλυτα δικαιολογημένη.

Αλλά με αυτό το σύνθημα, το κίνημα πέρασε σε μια εντελώς νέα φάση.Η διεκδίκηση για το δίκαιο μετατράπηκε σε μάχη.

Οι σουφραζέτες της Pankhurst δεν περιορίστηκαν σε ειρηνικές πορείες. Μέσα σε λίγα χρόνια ριζοσπαστικοποιήθηκαν.Έσπασαν βιτρίνες, έβαλαν φωτιές σε άδεια κτίρια, τοποθέτησαν εκρηκτικά σε υποδομές, συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Ανάμεσα στο 1912 και το 1914, η Βρετανία είδε μια οργανωμένη εκστρατεία εμπρησμών και βομβιστικών επιθέσεων που χαρακτηρίστηκαν ως τρομοκρατία. Για να νικήσουν το κράτος, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τα δικά του όπλα.Την πίεση, τον εξαναγκασμό, τη δύναμη.

Στο Seneca Falls είδαμε την αξιοπρέπεια να μετατρέπεται σε κρατικό χαρτί. Στη Βρετανία αυτών των χρόνων βλέπουμε την εφαρμογή της ιδέας ότι το δίκαιο δεν δικαιώνεται επειδή είναι αληθινό, αλλά επειδή έχει τη δύναμη να επιβληθεί.

Όταν όμως αντιμετωπίζεις τις ανθρώπινες σχέσεις αποκλειστικά ως πόλεμο ισχύος, κάτι αλλάζει δραματικά. Η κοινωνία παύει να είναι χώρος κοινής ζωής και γίνεται μια διαρκής αρένα, όπου ο ένας πρέπει να υποτάξει τον άλλον για να επιβιώσει.

Δεν χρειάστηκαν αιώνες για να φτάσει αυτή η λογική μέχρι εμάς χρειάστηκε μόνο να αλλάξει η αρένα. Η woke ατζέντα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στα πανεπιστήμια. Κληρονόμησε αυτούσια την ιδέα ότι, αν μάχεσαι γι'αυτό που θεωρείς ως το απόλυτο καλό, κάθε μέσο επιβολής επιτρέπεται είτε αυτό ήταν μια βόμβα σε ένα κτίριο το 1913, είτε είναι η κοινωνική εξόντωση και ο δημόσιος διασυρμός σήμερα. Κληρονόμησε και κάτι ακόμα βαθύτερο.Την ιδέα ότι η κοινωνία χωρίζεται αυστηρά σε θύτες και θύματα, σε καταπιεστές και καταπιεζόμενους, χωρίς χώρο για διάλογο ή για κοινή λογική. Υπάρχει μόνο η επικράτηση της μιας ομάδας πάνω στην άλλη.

Όταν η πολιτική και οι κοινωνικές σχέσεις γίνονται μόνο έργα ισχύος, χάνεται η ίδια η δυνατότητα να συνεννοηθούμε ως άνθρωποι. Αν τα πάντα είναι θέμα δύναμης, τότε ο γάμος, η οικογένεια, η κοινότητα παύουν να είναι καταφύγια αγάπης και γίνονται μικρά εμπόλεμα μέτωπα.

Οι γυναίκες του 1903 ήθελαν απλώς το δικαίωμα να ψηφίζουν και είχαν δίκιο να το ζητούν. Αλλά αποδεχόμενες ότι η επιβολή είναι ο μόνος τρόπος για να ακουστούν, άφησαν πίσω τους μια βαριά κληρονομιά. Σήμερα η woke κουλτούρα χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς επιθετική λογική για να επιβάλει νέες ταυτότητες και να φιμώσει κάθε αντίθετη φωνή.

Η πραγματική δικαιοσύνη όμως δεν γεννιέται από την ισχύ του ισχυρότερου. Γεννιέται εκεί που οι άνθρωποι μπορούν ακόμα να κοιτάζονται στα μάτια και να αναγνωρίζουν ο ένας την αξία του άλλου, χωρίς να χρειάζεται να κρατούν όπλα πολιτικά ή πραγματικά.

Χριστόδουλος Μολύβας

Πηγές:

​The National Archives (Εθνικά Αρχεία Ηνωμένου Βασιλείου): Επίσημοι ψηφιοποιημένοι φάκελοι υποθέσεων και εκθέσεις πληροφοριών της Scotland Yard σχετικά με τις δυναμικές εκστρατείες της Κοινωνικής και Πολιτικής Ένωσης Γυναικών (WSPU). (Προσβάσιμα μέσω του nationalarchives.gov.uk στην ενότητα εκπαιδευτικών πηγών για τις Σουφραζέτες).

​The British Library (Βρετανική Βιβλιοθήκη): Ιστορικά αρχεία έρευνας και επιμελημένα δοκίμια για τη μετάβαση του κινήματος των γυναικών από την ειρηνική διαμαρτυρία στην τακτική της μαχητικότητας και της επιβολής. (Προσβάσιμα μέσω του bl.uk στη συλλογή "Votes for Women").

​London Museum (Μουσείο του Λονδίνου): Ιστορικά εκθέματα και το μεγαλύτερο αποθετήριο στον κόσμο για επίσημα αντικείμενα, αλληλογραφία και έγγραφα τεκμηρίωσης της δράσης της WSPU. (Προσβάσιμα μέσω του londonmuseum.org.uk).