Η ηθική επιταγή για την προστασία των αγέννητων παιδιών.

Η συζήτηση  για τις εκτρώσεις συχνά επικεντρώνεται στα δικαιώματα των γυναικών έναντι των δικαιωμάτων του αγέννητου παιδιού. Αλλά στην καρδιά αυτού του ζητήματος βρίσκεται ένα πολύ βαθύτερο ερώτημα: πότε πραγματικά ξεκινά η ζωή και ποια ευθύνη έχουμε να την προστατεύσουμε; Για όσους πιστεύουν στην αξία της ζωής, η απάντηση είναι σαφής: από τη στιγμή της σύλληψης, το αγέννητο παιδί είναι ένα μοναδικό, ζωντανό ανθρώπινο ον που αξίζει προστασία. Αυτή η πεποίθηση υπερβαίνει τα ατομικά δικαιώματα - αγγίζει τις παγκόσμιες αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης.

Γιατί τα αγέννητα αξίζουν προστασία

Η θέση κατά των εκτρώσεων βασίζεται στην ιδέα ότι κάθε ανθρώπινη ζωή, από τη σύλληψη έως τον φυσικό θάνατο, είναι πολύτιμη. Αυτή η πεποίθηση προέρχεται από την ηθική άποψη ότι κάθε άτομο έχει εγγενή αξία, ανεξάρτητα από το πόσο μικρό, νέο ή εξαρτώμενο μπορεί να είναι. Το ερώτημα δεν είναι αν ένα έμβρυο είναι ένα εν δυνάμει ανθρώπινο ον, αλλά αν είναι ανθρώπινο ον από τη στιγμή της γονιμοποίησης - κάποιος που αξίζει τα ίδια δικαιώματα με οποιοδήποτε άλλο άτομο.

Ακολουθούν μερικά βασικά επιχειρήματα που υποστηρίζουν την πίστη στην εγγενή αξία της ανθρώπινης ζωής:

1. Η ζωή είναι συνεχής

Ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα κατά της έκτρωσης είναι ότι η ζωή είναι μια συνεχής διαδικασία. Από τη στιγμή της γονιμοποίησης, ένα ανθρώπινο ον αρχίζει να αναπτύσσεται, να μεγαλώνει βήμα προς βήμα μέχρι τη γέννηση και μετά. Αυτή η διαδικασία δεν ξεκινά με τη γέννηση του μωρού, αλλά πολύ νωρίτερα. Αν η ζωή είναι ένα συνεχές ταξίδι, τότε είναι λάθος να λέμε ότι ένα ανθρώπινο ον δεν είναι άτομο μόνο και μόνο επειδή δεν έχει γεννηθεί ακόμα.

Αν πιστεύουμε ότι η ζωή έχει αξία, τότε η αξία αυτής της ζωής θα πρέπει να παραμένει η ίδια, είτε το παιδί βρίσκεται στη μήτρα είτε στον έξω κόσμο. Όπως ακριβώς δεν θα θεωρούσαμε αποδεκτό να σκοτώσουμε ένα μωρό μετά τη γέννηση, δεν θα πρέπει να δεχτούμε ούτε τον τερματισμό μιας ζωής πριν από τη γέννηση.

2. Το Δικαίωμα στη Ζωή για Όλους τους Ανθρώπους

Η ιδέα της ίσης προστασίας είναι μια αρχή που υποδηλώνει ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει τα ίδια βασικά δικαιώματα και προστασίες. Αν πιστεύουμε ότι κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, τότε πρέπει επίσης να πιστεύουμε ότι το αγέννητο παιδί έχει το ίδιο δικαίωμα. Κανείς δεν πρέπει να μπορεί να αποφασίζει ότι ορισμένες ζωές είναι λιγότερο πολύτιμες από άλλες με βάση την ηλικία, το μέγεθος ή το στάδιο ανάπτυξής τους.

Αν αρνηθούμε στο αγέννητο παιδί το δικαίωμά του στη ζωή, δημιουργούμε ένα επικίνδυνο προηγούμενο όπου ορισμένες ζωές θεωρούνται λιγότερο σημαντικές από άλλες. Αυτό θα αποτελούσε μια σοβαρή αδικία για τους πιο ευάλωτους ανθρώπους στην κοινωνία μας - τα αγέννητα.

3. Προσωπική Επιλογή έναντι Δικαιώματος στη Ζωή

Πολλοί άνθρωποι υποστηρίζουν ότι η έκτρωση θα πρέπει να επιτρέπεται επειδή είναι δικαίωμα της γυναίκας να επιλέξει τι θα συμβεί στο σώμα της. Ενώ αυτό το επιχείρημα επικεντρώνεται στην αυτονομία της γυναίκας, παραβλέπει ένα πολύ σημαντικό σημείο: το αγέννητο παιδί έχει επίσης δικαιώματα, ιδιαίτερα το δικαίωμα στη ζωή.

Δεν πρόκειται για την αφαίρεση των δικαιωμάτων μιας γυναίκας — πρόκειται για την αναγνώριση ότι τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού έχουν επίσης σημασία. Το δικαίωμα μιας γυναίκας να κάνει επιλογές σχετικά με το σώμα της δεν μπορεί να υπερισχύσει του δικαιώματος ενός αγέννητου παιδιού στη ζωή. Το δικαίωμα στη ζωή είναι το πιο θεμελιώδες από όλα τα δικαιώματα και ισχύει για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το πόσο εξαρτημένοι μπορεί να είναι από κάποιον άλλο.

Φιλοσοφικά και Ηθικά Θεμέλια

Η πίστη στην αξία της ζωής δεν αφορά μόνο προσωπικές απόψεις ή θρησκευτικές διδασκαλίες — βασίζεται επίσης σε ορισμένες βασικές φιλοσοφικές ιδέες σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.

1. Κάθε ανθρώπινη ζωή έχει εγγενή αξία

2. Στον πυρήνα της θέσης υπέρ της ζωής βρίσκεται η ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν εγγενή αξιοπρέπεια και αξία. Αυτή η αξία δεν εξαρτάται από το τι μπορούμε να κάνουμε ή να πετύχουμε, ή ακόμα και από το πόσο χρονών είμαστε. Είναι εγγενές στην ανθρώπινη υπόσταση.

3. Ο φιλόσοφος Εμμάνουελ Καντ πίστευε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν αξία επειδή είναι ικανοί για λογικές και ηθικές λήψεις αποφάσεων (κάτι που παρεμπιπτόντως είναι ανοησία). Ενώ τα αγέννητα μπορεί να μην έχουν ακόμη αναπτύξει όλες τις ικανότητες ενός ενήλικα, εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της ανθρώπινης οικογένειας και το δυναμικό τους για ανάπτυξη και εξέλιξη τα καθιστά άξια του ίδιου σεβασμού.

4. Το αγέννητο παιδί δεν είναι απλώς ένα εν δυνάμει άτομο, αλλά ένα πραγματικό άτομο που βρίσκεται σε διαδικασία εξέλιξης. Αν πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι έχουν εγγενή αξιοπρέπεια, τότε τα αγέννητα δεν αξίζουν λιγότερο προστασία από οποιονδήποτε άλλον.

5. 2. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παγκόσμια

6. Πολλά από τα ηθικά συστήματα του κόσμου, από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έως διάφορες θρησκευτικές διδασκαλίες, λένε ότι κάθε άτομο έχει ορισμένα αναφαίρετα δικαιώματα. Αυτά τα δικαιώματα δεν βασίζονται στην ηλικία, την υγεία ή τις ικανότητες κάποιου - ισχύουν για όλους, παντού, σε όλα τα στάδια της ζωής. Το δικαίωμα στη ζωή είναι το πιο βασικό από αυτά τα δικαιώματα.

Αν δεχτούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στη ζωή, πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι το αγέννητο παιδί αξίζει αυτό το δικαίωμα. Η άρνησή του στα αγέννητα δεν είναι απλώς άδικη γι' αυτά - αμφισβητεί τα ίδια τα θεμέλια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας.

Γιατί η προστασία των αγέννητων είναι δική μας ευθύνη

Η ηθική υποχρέωση προστασίας των αγέννητων παιδιών δεν αφορά μόνο νομικά επιχειρήματα — αφορά το είδος της κοινωνίας που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Μια κοινωνία που εκτιμά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια πρέπει να προστατεύει τους πιο ευάλωτους. Το αγέννητο παιδί, που δεν μπορεί να μιλήσει για τον εαυτό του και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τη ζωή του, είναι από τα πιο ευάλωτα όντα.

Η σαφής θέση μας υπέρ της ζωής δεν αφορά τον περιορισμό των δικαιωμάτων της γυναίκας, αλλά την επιβεβαίωση των δικαιωμάτων του αγέννητου παιδιού. Αφορά την οικοδόμηση μιας κουλτούρας που εκτιμά τη ζωή σε όλες τις μορφές της, ανεξάρτητα από το πόσο μικρή είναι ή σε ποιο πρώιμο στάδιο ανάπτυξης βρίσκεται.Δεν είναι απλά μια πολιτική θέση. Είναι ένα ουσιαστικό κάλεσμα για δράση που λέει: Κάθε ζωή είναι πολύτιμη και κάθε ζωή έχει σημασία.

Μια κοινωνία που εκτιμά τη ζωή

Τελικά, η συζήτηση για την έκτρωση δεν αφορά μόνο την πολιτική ή τους νόμους — αφορά τη βασική μας κατανόηση του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Αν πιστεύουμε πραγματικά στην ιερότητα της ζωής, πρέπει να προστατεύσουμε τα αγέννητα. Το δικαίωμα στη ζωή είναι το πιο σημαντικό ανθρώπινο δικαίωμα και ισχύει για όλους τους ανθρώπους, είτε είναι ενήλικες, παιδιά είτε αγέννητα.

Όταν προστατεύουμε τα αγέννητα μωρά, δεν υπερασπιζόμαστε μόνο το δικαίωμά τους στη ζωή — επιβεβαιώνουμε την αξία της ίδιας της ζωής. Δημιουργούμε μια κοινωνία που σέβεται και τιμά κάθε άνθρωπο, όσο μικρός κι αν είναι, και υπερασπίζεται όσους δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Για την επεξεργασία,

Χριστόδουλος Μολύβας.

Πηγή:https://www.abortionresistance.org.uk/post/beyond-individual-rights-the-moral-imperative-to-protect-the-unborn