ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ

Η σύζυγος ενός άρχοντα πέθανε. Ο άρχοντας κάλεσε τον ιερέα και ρώτησε:
- Τι λες γι'αυτό πάτερ, η γυναίκα μου πέθανε.
Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, κύριε, είναι για το καλό, απάντησε ο ιερέας.
Ο άρχοντας παρέμεινε σιωπηλός.
Έξι μήνες αργότερα, πέθανε και η κόρη του.
Ρωτάει ξανά τον ιερέα:
- Η κόρη μου πέθανε, τι λέτε γι'αυτό;
«Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, κύριε, είναι για το καλό», απάντησε ο ιερέας.
Ο αφέντης κυριεύτηκε από θυμό, αλλά παρέμεινε σιωπηλός. Πέρασαν άλλοι έξι μήνες. Ο γιος του πέθανε και ο αφέντης έστειλε κάποιον να ρωτήσει τον ιερέα:
- Τι λες τώρα, ιερέα; Ο τελευταίος μου γιος πέθανε!
«Πες στον κύριο», απάντησε ο ιερέας, «ότι ό,τι κάνει ο Θεός, είναι για το καλό του».
Ο άρχοντας έγινε έξαλλος:
- Φώναξε τον ιερέα εδώ. Θα τον σκοτώσω εγώ ο ίδιος.
Ο ιερέας πήγε να δει τον άρχοντα, αλλά στο δρόμο έπεσε σε ένα άδειο πηγάδι.
Πέρασε όλη τη νύχτα εκεί. Το επόμενο πρωί τον έβγαλαν έξω. Πήγε να δει τον αφέντη.
«Γιατί δεν ήρθες χθες;» τον ρώτησε θυμωμένα ο αφέντης.
«Ερχόμουν να σας δω, κύριε, αλλά έπεσα σε ένα πηγάδι και δεν μπόρεσα να βγω.Με τράβηξαν έξω και να 'μαι εδώ.»
«Λοιπόν, τι λέτε σε αυτό;» ρώτησε ο κύριος.
«Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, κύριε, όλα γίνονται για το καλύτερο», απάντησε ο ιερέας.
«Έχεις δίκιο», είπε ο κύριος, «αν είχες έρθει χθες, θα σε είχα σκοτώσει...»
Είναι δύσκολο και για εμάς να συμφωνήσουμε με τον ιερέα. Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός μαζί μας, είναι για το καλύτερο. Αλλά πρέπει να συμφωνήσουμε. Και όσο πιο γρήγορα και σταθερά γίνεται.
Ο Θεός είναι Παντοδύναμος και Παντογνώστης. Γνωρίζει απολύτως τα πάντα εκ των προτέρων και γι' αυτό κάνει τα πάντα για το πνευματικό μας όφελος.
Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί οι συγγενείς του αφέντη πέθαιναν ο ένας μετά τον άλλον, αλλά μπορούμε και πρέπει να πούμε μαζί με τον ιερέα: όλα όσα κάνει ο Κύριος για εμάς είναι για το καλύτερο.
Καταρχάς, είναι μια πράξη εμπιστοσύνης στον Θεό.
Δεύτερον, μια εκούσια πράξη ταπεινότητας και υποταγής σε Αυτόν. Φυσικά, δεν μπορούν όλοι να το κάνουν αυτό. Αλλά όσοι το κάνουν είναι εκατό φορές ευλογημένοι. Οι Άγιοι Πατέρες είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό. Εμείς, οι απόγονοί τους, έχουμε χάσει αυτή τη σωτήρια εμπιστοσύνη στον Κύριο. Γι' αυτό νιώθουμε αδύναμοι, αβοήθητοι και μπερδεμένοι, ειδικά σε περιόδους αναταραχής, απώλειας
και ασθένειας.
Ο Θεός είναι ο στοργικός μας Πατέρας. Γνωρίζει τα πάντα εκ των προτέρων που θα συμβούν σε εμάς και στους αγαπημένους μας.
Για να αποφύγουμε λοιπόν τα χειρότερα, μας στέλνει θλίψεις, ώστε αυτές ακριβώς οι θλίψεις να μας είναι χρήσιμες και σωτήριες.

Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Αγρίκωφ:Το μυστήριο της ενσάρκωσης.

Απόδοση κειμένου στα ελληνικά:Χριστόδουλος Μολύβας.