Πώς πρέπει να σκέφτονται οι Χριστιανοί για την ελευθερία του λόγου;

Πρέπει αυτή η ελευθερία να έχει όρια;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι ότι η ελευθερία του λόγου είναι μεγαλύτερη σε χώρες που έχουν επηρεαστεί βαθιά από τον Χριστιανισμό από οπουδήποτε αλλού. Χώρες που έχουν κυριαρχηθεί από αντίπαλες πεποιθήσεις όπως το Ισλάμ και ο κομμουνισμός δεν απολαμβάνουν καθόλου τέτοιου είδους ελευθερία. Μερικές φορές μια ολοκληρωτική κυβέρνηση καταπιέζει οτιδήποτε αντίκειται στο κρατικό δόγμα. Κάποιες άλλες είναι λιγότερο καταπιεστικές όταν άλλοι πολίτες στρέφονται εναντίον εκείνων που μοιράζονται πεποιθήσεις που δεν είναι πολιτικά ή θρησκευτικά «ορθές».

Η ελευθερία του λόγου είναι ένα είδος ανοχής – αναγνωρίζει ότι οι απόψεις όλων δεν είναι ίδιες και ότι δεν χρειάζεται να μαλώνουμε για κάθε διαφωνία. Αναγνωρίζει ότι ο καθένας έχει αξία, φτιαγμένος κατ' εικόνα Θεού και ότι θα πρέπει να αποφεύγεται να βλάπτονται ή να φυλακίζονται άνθρωποι για απλές διαφωνίες.

Με την διδασκαλία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να αντηχεί στα αυτιά των Χριστιανών, η Δύση έχει μάθει ότι η ελευθερία να λες αυτό που πιστεύεις πραγματικά είναι εξαιρετικά πολύτιμη. Κάνε στους άλλους ό,τι θα ήθελες να σου κάνουν. Άφησέ τους να πουν τη γνώμη τους, γιατί μια μέρα μπορεί να θελήσεις να πεις τη δική σου. Εξαιτίας αυτού, μπορούμε να μιλάμε μεταξύ μας και να πείθουμε ο ένας τον άλλον αντί να τσακωνόμαστε.

Η ελευθερία του λόγου είναι, σε μεγάλο βαθμό, μια ευλογία που ο Θεός έχει δώσει σε (μεγάλο μέρος) του κόσμου μέσω των Χριστιανών. Και δεν πρέπει να ντρεπόμαστε γι' αυτό.

Είμαστε λοιπόν υποστηρικτές της απόλυτης ελευθερίας του λόγου; Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καθόλου νόμοι ή κανόνες που να απαγορεύουν να λέγεται οτιδήποτε ανά πάσα στιγμή;
Ακόμα και εκεί που η ελευθερία του λόγου λοιπόν,έχει ακμάσει, τα όριά της είναι αναγνωρισμένα. Ένα παράδειγμα είναι η σκόπιμη υποκίνηση επικίνδυνου πανικού.Κάποιος που φωνάζει ψευδώς «φωτιά» σε ένα γεμάτο θέατρο. Καμμία χώρα δεν μπορεί να προστατεύει αυτό το είδος σκόπιμου, ψευδούς, επικίνδυνου λόγου.

Όπως και το να φωνάζεις «φωτιά», έτσι και το να παροτρύνεις ανθρώπους να ασκήσουν βία εναντίον άλλων μπορεί νόμιμα να απαγορευτεί για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Αλλά το πλαίσιο είναι κρίσιμο. Δεν μπορούμε να διώξουμε κάποιον επειδή φώναξε «φωτιά» αν όντως υπήρξε φωτιά, αν δεν υπήρχε καθόλου πλήθος ή αν όλοι στο θέατρο γνωρίζουν ότι αυτό είναι μέρος της παράστασης.

Ομοίως, μια φερόμενη υποκίνηση σε βία πρέπει στην πραγματικότητα να αποτελεί όντως παρότρυνση σε βία.

Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν βίαιες παροτρύνσεις μεταφορικά συνεχώς. Οι οπαδοί των ομάδων καλούν την ομάδα τους να συντρίψει την αντίπαλη ομάδα. Πολλοί επίσης, μιλούν άνετα για το ότι εύχονται να γίνονται άσχημα πράγματα σε πολιτικούς και διασημότητες που αντιπαθούν. Αυτά τα παραδείγματα δεν είναι απαραίτητα ευχάριστα, αλλά ούτε είναι πραγματικές παροτρύνσεις σε βία.

Οι Χριστιανοί, οι οποίοι υπερασπίζονται την πραγματικότητα, είναι αυτοί που στοχοποιούνται για αυτά που λένε συχνότερα απ'όλους και μάλιστα σε πολλές Δυτικές χώρες.Οι αστυνομικές τους δυνάμεις έχουν πραγματοποιήσει επισκέψεις ή έχουν παραπέμψει υποθέσεις στην αντιτρομοκρατία για απλές εκφράσεις χριστιανικών πεποιθήσεων.

Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και αν κάποιος πολίτης που έχει παραπεμφθεί για ανόητους λόγους αθωωθεί, υφίσταται το άγχος και το κόστος που συνεπάγεται η αντιμετώπιση μιας αστυνομικής έρευνας.Πολλές φορές μάλιστα Χριστιανοί ταλαιπωρούνται από τις κρατικές αρχές από ψευδείς ισχυρισμούς που προέρχονται από κοινωνικές ομάδες που τους μισούν για τα πιστεύω τους.

Όσοι επανειλημμένα κάνουν τέτοιου είδους ψευδείς ισχυρισμούς για άλλους θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν συνέπειες. Πρέπει οι Δυτικές κοινωνίες να κάνουν κάτι για να αποτρέψουν αυτούς τους ανθρώπους από το να χρησιμοποιούν τους θεσμούς ως όπλα εναντίον ανθρώπων με τους οποίους απλώς διαφωνούν.

Η Αγία Γραφή έχει πολλά να πει για τον τρόπο που μιλάμε, πολλά από τα οποία αποτελούνται από προειδοποιήσεις:

Ιακ. 3,5:Ετσι και η γλώσσα είναι μικρόν μέλος στο σώμα του ανθρώπου και εν τούτοις καυχάται με αλαζονείαν και με τας ακρισίας και δολιότητάς της προκαλεί μεγάλα κακα. Ιδού πως λίγη φωτιά ανάπτει τεραστίαν πυρκαϊάν εις απέραντα δάση.

Ματθ. 12,36:Σας λέγω δε και τούτο· ότι δια κάθε περιττόν και μάταιον λόγον, τον οποίον θα πουν οι άνθρωποι, θα λογοδοτήσουν κατά την ημέραν της κρίσεως. (Και πολύ περισσότερον δια τα συκοφαντικά και φαρμακερά λόγια των).

Παρ. 21,23:Εκείνος, που προσέχει το στόμα του και την γλώσσαν του, προφυλάσσει την ψυχήν του από πολλάς θλίψεις και στενοχωρίας.

Παρ. 18,21:Εις την εξουσίαν της γλώσσης είναι ο θάνατος και η ζωη. Οσοι κατορθώνουν να συγκρατούν την γλώσσαν των, θα φάγουν τους γλυκείς και θρεπτικούς αυτής καρπούς.

Το να τιθασεύσουμε τη γλώσσα στην εποχή της συνεχούς αυτοέκφρασης είναι μια μεγάλη πρόκληση. Το X, το Instagram, το TikTok και το Facebook μας δίνουν αμέτρητες ευκαιρίες να πυροδοτήσουμε τον κόσμο γύρω μας. Αλλά οι Χριστιανοί πρέπει να ανταποκριθούν στην πρόκληση.

Δεν είναι όλα τα νόμιμα ηθικά. Το ότι κάποιος είναι ελεύθερος βάσει νόμου να πει κάτι, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μετατρέπει το δικαίωμα σε ασυδοσία.

Υπάρχουν πολλά ψευδή και άχρηστα πράγματα που μπορεί να πει ο καθένας χωρίς να μπλέξει σε μπελάδες με τον νόμο. Δεν χρειάζεται να είμαστε σκόπιμα αγενείς απέναντι στους άλλους, παρόλο που οι απλές προσβολές δεν θα έπρεπε να είναι ποινικό αδίκημα. Ακόμα κι αν κάτι είναι αλήθεια, δεν σημαίνει ότι πρέπει πάντα να το λέμε. Πολλά κουτσομπολιά είναι αλήθεια, αλλά δεν πρέπει να διαδίδονται.

Ο Ιησούς Χριστός παρέμεινε σιωπηλός κατά την διάρκεια της δίκης του.

Αν απλώς λέμε ή γράφουμε ό,τι μας έρχεται στο μυαλό και το πετάμε στον κόσμο, ενεργούμε ως σκλάβοι των συναισθημάτων και των παρορμήσεών μας. Η αυτοκυριαρχία είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος και όπου είναι το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί βρίσκεται και η αληθινή ελευθερία.

Μπορούμε και πρέπει να υπερασπιστούμε σθεναρά την ελευθερία του λόγου, ιδιαίτερα για τους Χριστιανούς που μιλούν ειλικρινά. Αλλά μπορούμε επίσης και πρέπει να τηρούμε υψηλότερα πρότυπα. Δεν χρειάζεται να ακυρώνουμε ανθρώπους που κουτσομπολεύουν, μιλούν άκομψα ή επιδιώκουν καβγάδες, αλλά μπορούμε να τους συμπεριφερθούμε με αγάπη και να αποφύγουμε να παρασυρθούμε σε απρεπείς συμπεριφορές.

Η τρανσεξουαλικότητα, η σεξουαλική ανηθικότητα, οι ψευδείς θρησκείες και κάθε άλλο είδος κακού καταστρέφουν όσους τις εφαρμόζουν. Οι Χριστιανοί όμως επιθυμούμε να δούμε μετάνοια και νέα ζωή, όχι ψυχρές καρδιές και καταστροφή.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση του Χ.Χάμοοντ στο Η.Β.Το 2001, ο 69χρονος Χάρι Χάμοντ κρατούσε μια πινακίδα που έγραφε «Ο Ιησούς δίνει ειρήνη, ο Ιησούς είναι ζωντανός, σταματήστε την ανηθικότητα, σταματήστε την ομοφυλοφιλία, σταματήστε τη λεσβιοσύνη, ο Ιησούς είναι ο Κύριος». Καθώς μιλούσε στον δρόμο, περίπου 40 άτομα τον περικύκλωσαν, τον έσπρωξαν στο έδαφος, του πέταξαν νερό και χώμα και κατέστρεψαν την πινακίδα του.

Το απίστευτο είναι ότι η αστυνομία συνέλαβε τον Χάμοντ, όχι αυτούς που του επιτέθηκαν. Στη συνέχεια, διώχθηκε και τελικά κρίθηκε ένοχος για την πρόκληση της επίθεσης που είχε υποστεί!

Όσοι ζητούν περισσότερη ελευθερία του λόγου έχουν δίκιο. Η δράση έχει καθυστερήσει προ πολλού για την υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου στην πράξη, όχι μόνο στη θεωρία.

Όσο όμως κι αν χρειάζεται να τηρούμε την αρχή της ελευθερίας του λόγου, ως Χριστιανοί, πρέπει να χρησιμοποιούμε αυτήν την ελευθερία για να μιλάμε για τη ζωή.

Στο παρόν περιβάλλον των δυτικών κοινωνιών, μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το να λέμε την αλήθεια μπορεί να μας βάλει σε μπελάδες στη δουλειά ή ακόμα και με την αστυνομία.

Παρ 'όλα αυτά αξίζει τον κόπο. Για τον Κύριο....

Χριστόδουλος Μολύβας